teen_obesity

Η εφηβεία αποτελεί μια κρίσιμη περίοδο της ζωής για την ανάπτυξη της παχυσαρκίας. Η εφηβική παχυσαρκία προκαλείται από ένα πλήθος παραγόντων οι οποίοι συχνά δρουν συνδυαστικά. Τα γονίδια, η κληρονομικότητα, η διατροφή, ο τρόπος ζωής και το φύλο είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν στη διακύμανση του σωματικού βάρους του εφήβου.

Τι συμβάλλει περισσότερο στην παχυσαρκία; Τα γονίδια ή το περιβάλλον;

Θα πίστευαν ίσως οι περισσότεροι ότι τα γονίδιά μας είναι εκείνα που ευθύνονται κυρίως για το σωματικό μας βάρος. Παρόλα αυτά οι γενετικές διαταραχές συντελούν σε πολύ μικρό βαθμό στην εκδήλωση της παχυσαρκίας. Τα γενετικά σύνδρομα όπως το Prader-Willi, το Bardet-Bield κ.ά. είναι σπάνια και υπεύθυνα για την παχυσαρκία σε ποσοστό 1%.

Η αλληλεπίδραση όμως γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων αυξάνει σημαντικά την εμφάνιση της παχυσαρκίας. Ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια όπου οι γονείς είναι παχύσαρκοι, η πιθανότητα να γίνει και αυτό παχύσαρκο φτάνει στο 80%. Αντιθέτως σε οικογένεια όπου οι γονείς έχουν φυσιολογικό βάρος, η πιθανότητα για παχύσαρκο παιδί πέφτει στο 10%.

Πόσο επηρεάζουν ο τρόπος ζωής και οι διατροφικές συνήθειες το βάρος του εφήβου;

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει αλλάξει σημαντικά η διατροφική συμπεριφορά τόσο των εφήβων όσο και των ενηλίκων. Η στροφή προς το πρόχειρο ή το έτοιμο φαγητό, οι πλούσιες σε λιπαρά τροφές, η μεγάλη κατανάλωση αναψυκτικών αλά και η όλο και μεγαλύτερη λήψη αλκοόλ μεγιστοποιούν την πρόσληψη θερμίδων κατά τα γεύματα. Το διάβασμα αλλά και η ψυχαγωγία (τηλεόραση, video games, κ.λπ.) αναγκάζουν τον έφηβο να παραμένει καθιστός πολλές ώρες κάθε μέρα.

Έτσι ο συνδυασμός μεγάλης πρόσληψης θερμίδων και καθιστικής ζωής οδηγεί με βεβαιότητα τον έφηβο στην αύξηση του σωματικού του βάρους.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η εφηβική παχυσαρκία;

Όπως στις περισσότερες περιπτώσεις, η πρόληψη συνιστά την καλύτερη αντιμετώπιση.

Αν και είναι δύσκολο να αλλάξει τις διατροφικές του συνήθειες ο έφηβος, μπορεί όμως να ενημερωθεί και να έχει επίγνωση των βλαβερών συνεπειών του γρήγορου φαγητού και να περιορίσει τουλάχιστον κάποιες από τις «νοστιμιές».

Ο κάθε έφηβος διαθέτει μεγάλα αποθέματα σωματικής ενέργειας που μπορεί να τα εκμεταλλευτεί με τη συμμετοχή του σε διάφορα αθλήματα ή ψυχαγωγία με περισσότερη δράση. Σημαντικό είναι να καταλάβει ο έφηβος ότι η προσπάθειά του πρέπει να έχει διάρκεια και να γίνει τρόπος ζωής. Στην προσπάθεια του εφήβου για τη βελτίωση της υγείας και της εμφάνισής του, καθοριστική είναι η κατανόηση, η συμπαράσταση και η συμμετοχή του οικογενειακού του περιβάλλοντος.

Σε ποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται χειρουργική θεραπεία;

Ο έφηβος αλλά και το περιβάλλον του πρέπει να κατανοήσουν ότι η εφαρμογή κάποιας χειρουργικής τεχνικής αποτελεί την τελευταία και αναγκαία λύση, όταν έχει εξαντληθεί κάθε συντηρητικό μέσο αντιμετώπισης (ενδοκρινολογικός έλεγχος, διατροφικές οδηγίες, ψυχολογική υποστήριξη) και δεν έχει επιτευχθεί βελτίωση. Στην επιλογή της χειρουργικής τεχνικής λαμβάνονται υπόψη το ιατρικό ιστορικό και οι διατροφικές συνήθειες του εφήβου.